در سال ۱۲۸۵ در بادغیس هرات متولد شد و در سال ۱۳۴۵ در همین شهر فوت کرد.

نامش صفورا بود و از سن ۱۴ سالگی شعر میسرود. نخست عضو انجمن ادبی هرات و سپپس به آموزگاری در لئثه هایی ( دبیرستان) دخترانه هرات پرداخت.

در زمان حیاتش مکتبی رادر کابل دایر کرد. محبوبه یکی از شعرای نامدار معاصر افغانستان است که اشعارش بالغ بر سه هزار بیت اسی.

دیوان محبوبه هروی در سال ۱۳۴۷ توسط محمد علم غواص در هرات به چاپ رسید.

بیم و امید

هر شب از هجران تو دل در برم خون می شود

چشم من از گریه همچون  رود جیحون می شود

گر نسازی از لب جان بخش خود دردم دوا

کی علاج من بدرمان فلاطون می شود

نیست ممکن ماه من مهرت رود از خاطرم

عشق تو اندر سرم هر روز افزون می شود

هر که بر رویت نگاهی کرد ای لیلی عصر

از غمت دیوانه و شیدا و مجنون می شوم

وانکه آوازت شنید ای خسرو شیرین زبان

منزلش فرهاد وش در کوه و هامون می شود

بیم هجرم کشت و امید و صالم زنده کرد

می ندانم کانتهای کار من چون می شود

گفته بودی می شود ((محبوبه)) رسوا از غمم

پیش از این رسوا نبود ای ماه اکنون می شود؟ 

کتاب شعر زنان افغانستان